X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی
یکشنبه 11 اردیبهشت‌ماه سال 1390
توسط: فرهاد

طرح ترافیک مشکلی چند وجهی از شهرداری

محدوده طرح ترافیک و مجوز ورود به این محدوده٬ طرحی است که برای کاهش ترافیک در مناطق مرکزی شهر برنامه ریزی شده است. از اواخر دهه ۷۰ که مساله آلودگی هوای تهران از سوی مسوولان امر هشداری شد و به واسطه آلودگی هوا مدارس و اداره ها تعطیل شد٬ محدوده طرح ترافیک تهران افزایش پیدا کرد و اجرای طرح زوج و فرد پیشنهاد شد.  اما در آن سال ها طرح زوج و فرد اجرایی نشد. با ورود به دهه ۸۰ و افزایش شمار خودروها در پایتخت ترافیک و آلودگی هوا به حد اضطرار و هشدار رسید. البته این آلودگی هوا از اواخر دهه ۴۰ در ایران وجود داشت. حتی در آن زمان هیاتی برای کاهش آلودگی هوای تهران در دولت تشکیل شد و با حضور کارشناسان آلمانی و انگلیسی این بحث بررسی شد اما از آن تاریخ تاکنون نتوانسته ایم این مساله را در پایتخت حل کنیم.

محدوده طرح ترافیک و مجوز ورود به این محدوده٬ طرحی است که برای کاهش ترافیک در مناطق مرکزی شهر برنامه ریزی شده است. از اواخر دهه ۷۰ که مساله آلودگی هوای تهران از سوی مسوولان امر هشداری شد و به واسطه آلودگی هوا مدارس و اداره ها تعطیل شد٬ محدوده طرح ترافیک تهران افزایش پیدا کرد و اجرای طرح زوج و فرد پیشنهاد شد.  اما در آن سال ها طرح زوج و فرد اجرایی نشد. با ورود به دهه ۸۰ و افزایش شمار خودروها در پایتخت ترافیک و آلودگی هوا به حد اضطرار و هشدار رسید. البته این آلودگی هوا از اواخر دهه ۴۰ در ایران وجود داشت. حتی در آن زمان هیاتی برای کاهش آلودگی هوای تهران در دولت تشکیل شد و با حضور کارشناسان آلمانی و انگلیسی این بحث بررسی شد اما از آن تاریخ تاکنون نتوانسته ایم این مساله را در پایتخت حل کنیم. اما اینکه چقدر اجرای محدوده طرح ترافیک و طرح زوج و فرد موفق بوده بحث این یادداشت نیست بلکه بحث اصلی ما مشکلات ناشی از گرفتن این مجوز و شیوه کنترل نامحسوس و دوربینی این محدوه است که باعث تردد بسیاری از خودورهای بدون مجوز طرح ترافیک در این محدوده شده است.

پس از اعلام پلیس راهنمایی و رانندگی تهران مبنی بر کنترل دوربینی خودورها برای ورود به محدوده طرح ترافیک٬ شاهد انواع و اقسام ترفند ها از سوی رانندگان متخلف برای ورود به محدوده طرح بودیم که از پوشاندن پلاک گرفته تا صندوق عقب بالا زدن و مخدوش کردن پلاک. پس از در این خبر در رسانه ها٬ راهنمایی و رانندگی چند روزی مبادی ورودی محدوده طرح ترافیک را دوباره کنترل کرد و رانندگان متخلف را متوقف و خودروهای آنان را به پارکینگ هدایت کرد. اما نکته ای که در این میان حائز اهمیت است موضوع ورود غیر قانونی خودروها به محدوه طرح پس از دوربینی شدن است. از انجا که پرداخت جریمه در کشور ما هیچ ضمانت اجرایی ندارد و با راننده برای پرداخت نکردن جریمه برخوردی نمی شود در نتیجه تخلفاتی از این دست افزایش پیدا می کند. به همین دلیل است که آمار تخلفات رانندگی در ایران بالاست و هر ساعت ۲/۷ درصد بر اثر تصادف جان خود را از دست می دهند.

در هر حال یکی از راهکارهای جلوگیری از تخلف ورود به محدوده طرح ترافیک٬ فرستادن قبوض جریمه با مندرجات مستند برای راننده متخلف و مشخص کردن زمان برای پرداخت آن است و در صورت پرداخت نکردن خودوراین افراد متخلف متوقف شود. البته اگر قرار است این طرح اجرایی شود باید به صورت مستمر کنترل و نظارت بر اجرا صورت گیرد تا متخلفان دیگر به خود اجازه ندهند که این نوع تخلفات را انجام دهند.

نکته دیگر در این میان٬ نوع برخورد شهرداری تهران در ارایه مجوزهای طرح ترافیک است. بر اساس اعلام شهرداری تهران ثبت نام از متقاضیان طرح ترافیک٬ آذر و دی صورت می گیرد. اما ارایه برچسب به متقاضیان تا اواسط اردیبهشت نیز طول می کشد. این نشان می دهد که شهرداری تهران در نوع برنامه ریزی ها خطا دارد و این خطاهای مکرر در ارایه خدمات در بخش طرح ترافیک باعث می شود که زمان ثبت نام تا دریافت آرم ترافیک بسیار طولانی شود.

از دیگر مسایل در بحث طرح ترافیک که امسال گریبان برخی سهمیه ها به ویژه خبرنگاران را گرفت٬ بحث شناسایی آنان و نوع انتخاب انان بود. البته بحث مظلوم و جا ماندن برخی خبرنگاران از سهمیه طرح ترافیک با وجود رانت هایی که در بخش اداری برخی رسانه ها وجود دارد٬ مقوله تازه ای نیست. اما نوع برخورد و شناسایی این نوع سهمیه ها از سوی شهرداری تهران نیز نادرست است. چرا که شهرداری تهران که اکنون به عنوان یک سازمان با مسوولیت چند وجهی درآمده است می تواند به راحتی بانک اطلاعاتی از خبرنگاران و دیگر سهمیه های طرح ترافیک تهیه کند تا مشکلات هر سال اعم از تضییع حقوق برخی خبرنگاران توسط مدیران بالا دست نباشیم.

در هر حال بحث طرح ترافیک و مجوز تردد در این محدوده قصه ای است که هر سال تکرار می شود و هر سال مشکلات آن رنگی تازه به خود میگیرد اما ماهیت آن مانند گذشته است و جا دارد که مسوولان شهری برای این مقوله تدبیر و تصمیم گیری مناسبی کنند تا حداقل مردم کمتر در مشکلات این مساله درگیر شوند.